ΤΑ ΜΟΥΝΑΚΙΑ

Μουνάκια φλογισμένα σαν τα ρόδα
Σαν του νεοφούρνιστου ψωμιού τη θραψερή ζεστοβολιά
Μες τα τρεμόπαχα μεριά σας
που ονειρεύεστε νυχτιές οργιακές
Παρθενικά μουνάκια!
αργοσαλεύουν τα χειλάκια
τα χνουδωτά!
Σαν γαρούφαλλων ανεμόσειστα φυλλάκια
Σαν στοματάκια διψασμένα
από ποια δίψα;
Και κάπου κάπου αργοκυλά
στων διακαμένων σας χειλιών την άκρη
της βαρβατίλας καβλομύριστο ένα δάκρυ!
προσεχώς και το όνομα του ποιητή και η πηγή που το ανακαλύψαμε (και ξεδιψάσαμε από την υποκριτική σεμνοτυφία)

Ο νταραβεριτζής ή αλλιώς ο εμποράκος

Εδώ και ένα χρόνο, έχω συγκινηθεί από τη μεγάλη αγάπη που δείχνει στο νησί μας.
Οι παρεμβάσεις του παίρνουν και δίνουν. Ομιλίες σε ξενοδοχεία, στο Δημοτικό Θέατρο, επερωτήσεις στη βουλή, συναντήσεις με τον Δήμαρχο και προσφάτως και με τους υποψήφιους, αρθρογραφία από τα ΜΜΕ του νησιού και προπάντων είναι ο άνθρωπος που έχει τη λύση για την αύξηση του τουρισμού στο νησί.
Η λύση λοιπόν, κατά Καρύδη, δεν είναι τίποτε άλλο, πέρα από τη διόρθωση ενός λάθους μέσα σε εκείνη την υπέροχη συμφωνία, που αναβάθμισε την Ελλάδα στο εξωτερικό. Την αποικιοκρατική συμφωνία του Ελ. Βενιζέλος airport
Όπως ο ίδιος λέει το Ελ. Βενιζέλος ναι μεν αναβάθμισε τις αεροπορικές μεταφορές και την Ελλάδα, αλλά είναι πολύ πιο ακριβό τόσο τις 100% από το αεροδρόμιο της Κωνσταντινούπολης, τόσο περισσότερο από της Ρώμης, τόσο από δω, τόσο από κει. Τόσο λιγότεροι τουρίστες φέτος και πάει λέγοντας. Επίσης λέει υπάρχει και ο όρος που προβλέπει ότι σε ακτίνα 120 χιλιομέτρων απαγορεύεται να λειτουργήσει άλλο αεροδρόμιο, με συνέπεια την μείωση του τουρισμού στον Σαρωνικό.
Βρε βρε καλώς τόνε, ξύπνησες μάτια μου, ήπιες καφεδάκι, κοιμήθηκες καλά?
Βρε Δημήτρη θα τη λέγαμε τη συμφωνία αποικιοκρατική, αν δεν είχε μέσα τόσους ελεεινούς όρους, αν δεν ήταν μπλεγμένοι οι Γερμανοί, ο Σημίτης και όλη η μπανανία?
Ξέρω όμως ότι εσύ είσαι με το λαό, με την κοινωνία. Αυτός είναι και ο λόγος που θαυμάζω τη δράση σου. Έκανες τόσες εκδηλώσεις, πρώτη μούρη, έστειλες χαρτάκια (επισήμως επιστολές), για να μας ψήσεις ότι για όλα φταίει το λαθάκι στην αρχική συμφωνία.
Κυκλοφορείς άνετα και σε γλείφουν όλοι, είσαι βλέπεις ο νέος ενδιάμεσος ( cone ή νταραβεριτζής που λέει και ο κοσμάκης) με την κυβέρνηση.
Υπάρχει και κόσμος όμως, που δεν μπορεί να ξεχάσει, αυτά που έλεγες προεκλογικά για την COSCO και τι έπραξες μετά, δεν μπορεί να ξεχάσει (γιατί δεν γίνεται και αλλιώς, η καθημερινότητα του θυμίζει διαρκώς), τη συμβολή σου στο κόψιμο των μισθών και των συντάξεων, τη συμμετοχή σου στο θάψιμο της Ελληνικής οικονομίας, στη χρεοκοπία της κοινωνίας, στη διάλυση του κοινωνικού ιστού, την υποταγή σου στους νταβατζήδες του Δ.Ν.Τ.
Εντάξει καταλαβαίνω. Αυτή είναι η δουλεία σου θα μου πεις, και τώρα είσαι και πάνω στο pick της καριέρας σου. Μην ανησυχείς δεν θα μείνεις άνεργος, υπάρχουν αρκετοί ακόμα που δεν έμαθαν. Συνεχίζουν να βλέπουν στο πρόσωπο του «πονηρού πολιτευτή», τον ενδιάμεσο άνθρωπο στη λύση των προβλημάτων τους.
Άντε και καλή σκλαβιά ραγιάδες.

Αγαπημένο μου ημερολόγιο: ήρθε το καλοκαίρι!

Αγαπημένο μου ημερολόγιο,
σήμερα πήγα για μπάνιο στην "καλή" παραλία του νησιού μας. Και μπορώ να σε βεβαιώσω ότι αν και κολυμπάω από το Μάιο μήνα, μόλις σήμερα βεβαιώθηκα ότι το καλοκαίρι ήρθε.
Η θάλασσα, ημερολόγιο μου, ήταν πολύ ζεστή. Αρκετά πιο ζεστή από την προηγούμενη επίσκεψη μου αλλά δεν είναι μονο αυτό. Ήταν επίσης και πιο αλμυρή. Είμαι πια σίγουρος ότι το καλοκαίρι είναι εδώ και έφερε μαζί του και πολλούς παραθεριστές. Εγώ θα συνεχίσω να κολυμπάω και είμαι σίγουρος ότι ακόμα κι αν δεν μας αξίζει μια γαλάζια σημαία, μια ...κίτρινη θα μας άξιζε.
Μεσ' το νερό!

Φιστικώνοντας τη Μαρίδα (Αλιεία - Γεωργία, θαμένες στον πάτο). Να 'μαστε καλά να χειροκροτάμε!

εικόνα από το μέλλον (και το neaepohi.gr): ψαράς, νέος, μόνος, ψάχνει... (έστω μία μαρίδα) και υποψήφιος δήμαρχος του κρατάει το φανάρι!

- Οι παράδοσεις πρέπει να παραμένουν ζωντανές, πάση θυσία!
- Γιατί μπαμπά, πρέπει να μένουν ζωντανές;
- Γιατί παιδί μου, τα πράγματα έχουν αλλάξει, η πραγματικότητα δεν μας αφήνει τον χώρο, τον χρόνο και τη διάθεση να φτιάξουμε νέες παραδόσεις που, θα καλύπτουν τις νέες μας ανάγκες… απλά πληρώνουμε και τις καλύπτουμε, αγοράζουμε την κάλυψη – όσοι έχουμε φράγκα. Μάλλον γι’ αυτό, οι παραδόσεις ακόμα και οι πιο ηλίθιες, ανεπίκαιρες, έστω και διαστρεβλωμένες, πρέπει να τηρούνται με θρησκευτική ευλάβεια.
- Μπαμπά, είναι μαλακία αυτό που λες.
- Δεν πειράζει παιδί μου κι αυτό παράδοση είναι και σκάσε τώρα γιατί μου χαλάς την ανάρτηση!

Οι παραδόσεις των παλαιότερων στο σήμερα είναι άχρηστες αλλά τις τηρούμε χωρίς ούτε να τις κρίνουμε, ούτε να τις κατανοούμε. Και δεν θα μπορούσαμε να τους κατανοούμε όταν προέρχονται από στιγμές της ανθρώπινης κοινωνίας που, άκουσον άκουσον, δεν ήταν ΟΛΑ ζήτημα αγοράς, δεν ήταν ΟΛΑ εμπορική – τουριστική – πολιτική -πολιτιστική διαδικασία εντυπωσιασμού και κατ' επέκταση φράγκων και εξουσίας.
Ωστόσο οι παραδόσεις, συνεχίζουν έστω και με άλλο όνομα να αναπαράγονται και σήμερα. Οι νέες παραδόσεις λοιπόν, λέγονται θεσμοί και είναι εκείνοι οι θεσμοί που είναι …μη θεσμοθετημένοι, ονομάζονται όμως θεσμοί επί τη εμφανίσει τους!
Τι σημαίνει τώρα όλο αυτό; Σημαίνει ότι όταν η παράδοση «Γιορτή της Μαρίδας» συναντά τον θεσμό «Φιστίκι Φεστ», τότε οι ουρανοί έχουν ανοίξει και βρέχουν ευτυχία και καλοτυχία πάνω από το ψαροχώρι – σκαφοχώρι (προσεχώς) – λουτροχώρι (κάποτε και ποτέ ξανά) της Σουβάλας.
Κάνοντας το μέλλον παρελθόν, ο μάντης Πι. Πι. (Πέτρος Πετρίτης – νέος, ωραίος, έξυπνος, σύγχρονος επιχειρηματίας, ενεργός πρόεδρος, τοπικός πολιτικός, και άλλα) είπε ότι, δεν έγινε πέρυσι η γιορτή της μαρίδας διότι δεν υπήρχε μαρίδα. Φέτος –δόξα να ‘χει ο γιαραμπής- οι αρσενικοί μάριδοι, δόξασαν τ' απανταχού αρσενικά κι η θάλασσα γέμισε μαρίδες, πρόθυμες να κολυμπήσουν στο καυτό λάδι των Σουβαλιώτικων τηγανιών.

Λύγισαν οι πλαστικές καρέκλες από το βάρος των πισινών, πρήστηκαν τα ποδάρια και οι γοφοί από το κούνημα των ξελαρυγγιασμένων αοιδών, τρικυμία έπιασε τη μασημένη μαρίδα που ταρακουνιόταν στη θάλασσα της μπύρας, του κρασιού και των γαστρικών υγρών.
Ας αφήσουμε όμως τις γλαφυρότητες! Το σημαντικό είναι ότι η παράδοση τηρήθηκε και η μαρίδα, ένα ψάρι που έθρεψε γενιές και γενιές, γιορτάστηκε φέτος, παντρεύτηκε το Φιστίκι Φεστ (Καρκίνος με Σκορπιό, βλ προβλέψεις σε προηγούμενη ανάρτηση) και κατέφτασαν όλοι να πουν, να δείξουν πόσο νοιάζονται, να δώσουν παρουσία και να μετρηθούν, καθώς οι επίσημοι απουσιολόγοι του νησιού (τοπικά ΜΜΕ) ήταν παρόντα.
Τι καλά που περάσαμε όλοι σε τούτη τη γιορτή!
Τι χαρά! Μπράβο στη μαρίδα που φέτος ήρθε και θυσιάστηκε για να συσφίξουμε τις ψήφους μας …. ε! συγγνώμη, τις σχέσεις μας ως κοινωνία, εννοώ.
Και τι ωραία που τα ‘πε ο Πι. Πι. Και τι κρίμα που πέρυσι δεν είχε εκλογές …ε! συγγνώμη, μαρίδα εννοώ. Και πόσο ρε αδελφάκι μου, η παράδοση έπιασε τόπο και εκσυγχρονίστηκε.
Και τι καλά που κανένας δεν μίλησε για την υπεραλίευση του 54% των ειδών των ψαριών, ούτε για την επικείμενη κατάρρευση των αλιευμάτων (και της αλιείας) σε 30 περίπου χρόνια. Κι ούτε, δόξα τω θεώ, που έγινε αναφορά στους ψαράδες που αδειάζουν τις θάλασσες γιατί δεν ξέρουν κάτι άλλο να κάνουν και πρέπει να παλέψουν για το μεροκάματο με την επιβίωση της μαρίδας (ως είδος).
Μια μάχη χωρίς όρους και όρια, ούτε ανάμεσα στο ψάρι και τον ψαρά, ούτε ανάμεσα στους ψαράδες τους ίδιους αφού άλλο βάρκα, άλλο τράτα. Μια μάχη, μέχρι ενός (ψαρά και μαρίδας), χωρίς κανένας να μπορεί ανθρώπινα να μιλήσει και να πει στον ψαρά ότι, όταν πιάσει και την τελευταία μαρίδα θα πάψει να είναι ψαράς και θα γίνει κυνηγός χαμένων (ψαρο)θησαυρών, υπάλληλος γραφείου, πληρωμένος ψηφοφόρος, γονυπετής άνεργος, γλύφτης με μόνιμη κλίση μέσης στις 90 μοίρες - αλλιώς μοίρα δε θάχει ο άμοιρος!

Κι έτσι, όλοι περάσαμε καλά, μέχρι κι οι γάτες μου όταν γύρισα σπίτι. Για τις μαρίδες δεν είμαι σίγουρος, που κατέληξαν τυλιγμένες με pesto φιστικιού – όπως θα καταλήξει η αλιεία τυλιγμένη με pesto γεωργίας. Και τότε, τα χέρια μας θα είναι λεύτερα πια, μόνο να χειροκροτάνε και να ψηφίζουν κι οι μασέλες θα συνεχίζουν να μασάνε ανακλαστικά και για συναισθηματικούς λόγους.

Καρκίνος (Γιορτή της Μαρίδας) με Παρθένο (Φιστίκι Φεστ)

Κορακοζώιτοι και καλούς απογόνους (μαρίδες με τσόφλια που θα πωλούνται ωμά ή ψημένα σε σακουλάκια στο λιμάνι - κρατήστε μας ένα κιλό)
Τι λένε τα άστρα για το γάμο τους:
Τους ενώνει η αγάπη τους για την σιγουριά και την ασφάλεια. Ο Καρκίνος εκτιμάει την προσοχή που δείχνει ο Παρθένος στη λεπτομέρεια αλλά μισεί το επικριτικό του πνεύμα. Ο Παρθένος εκτιμάει την αφοσίωση και την ειλικρίνεια του Καρκίνου. Για να έχει επιτυχία η σχέση ο Παρθένος πρέπει να ξεπεράσει τον συντηρητισμό του και να γίνει πιο τρυφερός και εκδηλωτικός απέναντι στον Καρκίνο.

«Αυτοί μιλάν κι εγώ μαθαίνω πώς να ψηλαφίζω στο σκοτάδι»

Ξεκίνησαν να μιλάνε! Υποψήφιοι κυβερνήτες του μικρού νησιού, άρχοντες του χωριού, εξέχουσες προσωπικότητες, πρώτοι και καλύτεροι από εμάς. Για εμάς!
Η σεμνή τελετή της προεκλογικής περιόδου μας βρίσκει και πάλι να χειροκροτούμε: τα ίδια παλιά πρόσωπα, με νέα αμφίεση, ίδιο λόγο βαρετή επανάληψη ενός σήριαλ που δεν λέει να τελειώσει. Εκείνο του καθ’ έξιν δολοφόνου (serial killer) της ανάγκης να ζήσουμε ανθρώπινα, της ανάγκης που είναι δέντρο: αφήνουν μόνο τον κορμό και πάνω που πετάει τα βλαστάρια του κι αρχίζει να ρίχνει τον ίσκιο, έρχονται με τις εκλογές και τα ηλεκτρικά πριόνια τους κι αφήνουν πάλι, μόνο τον κορμό.
Και που να βολευτείς ρε φίλε σε τόσο λίγο ίσκιο, τέτοιο καλοκαίρι;
Κι άντε και πάλι θα μιλήσουν, όσα οφείλουν να πουν, θα τα πουν. Θα κάνουν την ανάγκη φιλοτιμία θα ψελλίσουν αμήχανα γενικόλογα για αρχές, αξίες και ήθος, θα βυθίσουν τις λέξεις λίγο πιο βαθιά στην ανυποληψία (τους) και θα παίξουν τον παραδοσιακό Αιγινήτικο "νεροπόλεμο".
Άρχισε νωρίς κι από νωρίς μιλάνε. Κι αρχίσαμε από νωρίς να μετράμε ποιος θα μας βολέψει καλύτερα, ποιος αγοράζει σε καλύτερες τιμές τις ψήφους μας.
Αυτοί μιλάνε χωρίς να λένε τίποτα και πυκνώνουν το σκοτάδι γύρω μας. Σκορπάνε υποσχέσεις σαν κέρματα μαζεμένα για τα κάλαντα: δίχως σκέψη, από υποχρέωση, μίζερα, μετρημένα, τσιγκούνικα, αδιάφορα.
Χειροκροτήστε, μήπως ξεφύγει καμιά σπίθα από τις κρουόμενες παλάμες σας κι έτσι μπορέσουμε να κοιταχτούμε, έστω μια στιγμή!
Αφιερωμένο εξαιρετικά.
Special thanks σε aeginaportal.gr & neaepohi.gr για τις φωτογραφίες.

Σκοπιμότητες

Η μακροβιότερη ανάρτηση στον ιστότοπο της Νέας Εποχής, είναι η είδηση πως ο Κουβέλης ετοιμάζεται να αποχωρήσει από τον Συνασπισμό। Έχει περάσει σχεδόν ενάμιση μήνας κι αυτό είναι ακόμα εκεί। Φαντάζομαι, πως μέχρι να βρεθούν κάποιοι στην Αίγινα να εκπροσωπήσουν το νέο κόμμα αυτό θα βρίσκεται εκεί।
Αν δεν βρεθεί κανείς, ο κ। Ντρης, μιας και είναι κομματικά άστεγος, θα μπορούσε να το εκπροσωπήσει, βγάζοντας μάλιστα ανακοίνωση στήριξης του Κουκούλη

ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑ

Μια φωτογραφία από τα μέσα της 10ετίας του 1980. Η καλυτέρευση είχε ξεκινήσει από παλιά! Από τότε που πληρώναμε την εξυγίανση των προβληματικών εταιριών, όπως του Λάτση για παράδειγμα, που με τα λεφτά που πήρε αγόρασε ομόλογα του Ελληνικού δημοσίου, τα οποία του τα εξοφλήσαμε σήμερα με την πρώτη δόση του δάνειου που πήραμε EFG Bank είναι το σημερινό όνομα του Γιάννη Λάτση!
ΥΓ। Το σύνθημα είναι γραμμένο στα αγγλικά για να μπορεί να το διαβάζει και ο Γιωργάκης!